Wat veel mensen niet weten over mij….

Al eigenlijk vanaf mijn 19 e jaar heb ik altijd vrijwillig in de zorg gewerkt, eerst omdat het destijds een onderdeel was van mijn opleiding voor verpleegster later gewoon omdat ik dat fijn vond om te doen.

Dus vorig  jaar was ik al 30 jaar vrijwilligster bij het Rode kruis helaas mijn etentje en hulde avond gemist door het niet vrij kunnen krijgen op mijn werk maar ja… zo gaat dat.

Foto hieronder mijn schoonvader toen 90 jaar die mee mocht met mij op het Schip van het Rode kruis met de Sail.

Daarnaast help ik mee op Rode kruis evenementen en vakanties, de reis naar Valencia was de kers op de taart die was geweldig maar absoluut ook zwaar, de energie krijg je wel weer terug van de dankbaarheid van de patiënten/gasten en dat is erg fijn.

Toen mijn kids nog groter werden ben ik via het Rode kruis vrijwilliger geworden bij de Kinderwensmobiel daar was ik wensvervuller en heb voor vele kinderen die erg ziek waren een prachtige dag in elkaar gezet.

Je kwam dan dicht bij zo’n gezin, hoorde aan wat er allemaal gaande was, sommige levens staan echt op hun kop en of draaien als een achtbaan int rond van thuissituatie naar ziekenhuis en andersom.

(Uit ervaring weet ik inmiddels hoe op zijn kop je leven kan staan als je kind erg ziek is….hoe bizar)

Voor de gezinnen maakte ik dan een speciale dag met hulp van sponsoren die ik zelf opzocht. De kinderen of ouders gaven aan wat de wensen waren en dat bracht me met vele kinderen door heel Nederland van de Efteling, Artis, Dolfinarium, Rondvaart in Amsterdam, de Arena, Volendam bij Nick en Simon, Gerard Joling in Aalsmeer, Zaanse schans, Tony Chocolony, K3 studio 100, Caro Emerald, Het Ajax elftal, op locatie bij Spangas of soms gewoon richting een oma die ver woonde en nog veel meer uitjes altijd begon de dag met taart en de verassing vertellen waar we heen gingen met de ambulance.

Brian, ontmoette Gerard, mijn mooiste wensdag ooit, de vreugde die het hem bracht al voorafgaande de wensdag was fantastisch.

(Uiteraard is deze foto geplaatst met toestemming van Brian zijn ouders)

Zo’n wensdag was even een break voor zo’n gezin die vaak grote zorgen hebben om hun dochter of zoon.Met de speciale ambulance konden kinderen liggend vervoerd worden en zelfs een rolstoel kon mee.

Zo jammer dat de stichting geen subsidie meer kreeg en moest stoppen. Ik had het ontzettend graag dat nog een tijdje gedaan.

Ik heb zelfs met de gedachte gespeeld om het voort te zetten maar het kost giga veel geld aan b.v. verzekeringen. 

Mijn lijntje met het Rode kruis is er nog steeds en ook nu er een hospice in Amstelveen wordt gebouwd ben ik benaderd.

De naam is inmiddels bekend Hospice Amsteloever.

Een hospice is om meerdere redenen zo belangrijk, in 2018 moet die klaar zijn, mocht je het op kunnen brengen om b.v. 1 ochtend of dagdeel vrijwilligster te worden in het nieuwe hospice in Amstelveen laat het me in een privé bericht weten.

Ik weet het, het contrast is groot van mijn werk – de verkoop van alle uiterlijke vertoon – bloggen over shampoo – naar echt iets betekenen voor mensen maar ook dat ben ik.
Vond dat ik dit even moest delen niet voor een pluim te krijgen maar om ook te laten zien dat er een andere Marion bestaat dan alleen de lipstick verkoopster  & shampoo blogger 😉

Marion ❤